دکتر سید رضا حجازی در سال 1301 در تهران و در خانواده ای فرهنگی متولد شد با توجه به شرایط شغلی پدر که می بایستی برای ماموریت به استانهای مازندران و گیلان می رفت از کودکی با طبیعت ایران زمین آشنا و به جنگل ، این موهبت الهی علاقمند گردید و در آن دوران آرزو می کرد روزی جنگلبان شود.

تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تهران و بندر انزلی گذرانده و در سال 1324 پس از اخذ دیپلم و قبولی در کنکور ، در دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران (کرج ) به ادامه تحصیل مشغول گردید.

دکتر حجازی مدرک لیسانس خود را با احراز رتبه اول در سال 1327 با درجه مهندسی کشاورزی دریافت نمودند و مدال درجه اول علمی توسط وزارت علوم ایران به وی اعطا گردید و با توجه به وضعیت اخلاقی و تحصیلی ، بنا به پیشنهاد شادروان استاد کریم ساعی (بانی علوم جنگل ) به عنوان دستیار در رشته جنگل و چوب در همان دانشکده استخدام گردید.

پس از درگذشت استاد ساعی ، به منظور دنبال کردن هدف عالی استاد برای تشکیل انستیتو بین المللی جنگل اقدام  و همزمان تلاش  خود را برای تاسیس دانشکده جنگلداری آغاز نمود .  پس از سه سال جهت اخذ دکترا به کشور بلژیک عزیمت نمود و ظرف 4 سال درجه دکترای خود را از دانشکده جنگل و آب در ژامبلو دریافت و بمنظور ادامه خدمات آموزشی و پژوهشی خود به ایران مراجعت کرد .

به تدریج به درجات استاد یاری  ، دانشیاری و استادی تمام  دانشگاه تهران دست یافت  و انستیتو بین المللی جنگل را تشکیل داد و در مقام ریاست انستیتو ضمن دعوت ازاساتید سازمان  فائو (FAO) ،  با مدیریت کامل آن را اداره نمود.

تلاشهای ایشان با همکاری استاد محترم دکتر محمد طباطبایی� د ر مدت کوتاهی  به تاسیس دانشکده جنگلداری منجر گردید که امروز به دانشکده منابع طبیعی موسوم است .

در مدیریت این دانشکده علاوه بر وظایف آموزشی و پژوهشی به بررسی های جالبی در مورد منابع طبیعی ایران  پرداختند و به تالیف کتب ارزشمند درباره چوب و صنایع چوب و مطالب دیگر مربوط به جنگل و نوشتن مقالات متعدد اقدام نموده است که امروز جزء منابع و مراجع معتبر در این رشته بشمار می آید.

ضمنا در طول خدمت دانشگاهی خود چندین بار در قالب  فرصت مطالعاتی به کشورهای فرانسه و انگلستان و آمریکا عزیمت نمودند  و به اخذ دیپلوما از دانشگاه آکسفورد نائل آمد.

استاد حجازی  ضمن انجام وظیفه آموزشی و پژوهشی خود به مسافرتهای علمی بسیاری رفته و نشریات چندی در این مورد نگاشته است .

بالاخره در سال 1349 به افتخار بازنشستگی نائل آمد ولی به فعالیت علمی خود پایان نداد و دردانشگاههای دیگر ایران مانند دانشگاه همدان ، دانشگاه مازندران و دانشگاه آزاد مهرشهر واحد کرج خدمات ارزنده ای ارائه کرد.

4 اسفند 1384 همزمان با برگزاری همایش آینده جنگلهای ایران توسط انجمن جنگلبانی ایران  در دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران ، از ایشان بعنوان استاد برجسته دانشگاه تهران تقدیر بعمل آمد.

ضمنا اوقات فراغت خود را  به هنرهای مختلف مانند نقاشی ، شعر ، موسیقی  صرف می نمود و قلم توانایی در زمینه طنز داشت و آخرین کتاب او به عنوان درد دل دانشجو در سال 1383 منتشر گردید .

استاد در مقدمه این کتاب نوشته اند:

من سالها این رنج را با تمام وجود حس کرده و بارها بین خرید یک کتاب و چند سیخ کباب مردد بوده ام و امروز به خاطر همدردی میخواهم تورا از این دو دلی رها سازم.

کار استادهمیشه با پشتکار بی نظیر همراه بوده و نمونه ای برای دانشجویان دانشگاه بوده است.

ضمنا دکتر حجازی همواره لطف خداوند ، حمایت خانواده ، رهنمودهای استاد ساعی و همراهی همسر و دانشجویان را رمز موفقیت خود می دانست.

استاد در شهریور ماه سال 1385 دار فانی را وداع گفت و پس از آن شاگردانش هرجایی گرد هم می آیند با ذکر یادش به ادامه راهش در توسعه علمی صنایع چوب کشورتاکید می کنند.