به نام خدا

از كودكي به ياد داريم كه به ما آموختند با شمارش هر حلقه تيره و روشن در مقطع درختان مي‌توان سن درخت را محاسبه كرد. اين روش اگرچه در مناطق معتدله (كه در هر سال يك حلقه رويش منحصرا توليد مي‌شود) صادق بود اما بنيان اساسي گاه‌شناسي درختي را پديد آورده است.

درختان در مناطق معتدله در هر سال رويش خود يك حلقه رويشي توليد مي‌كنند و اين منجر به افزايش قطر و رويش شعاعي درخت مي‌گردد. اما اين حلقه در سالهاي سخت رويش بسيار باريك و در سالهاي خوب رويش پهن مي‌گردد. اين نوسانات رويش از سالي به سال ديگر منحني رويش هر درخت در سالهاي متمادي رويش را مي‌سازد. حال اگر درختي با قدمت زياد را پيدا نماييم مي‌توانيم منحني رويش طولاني مدت نظير 500 سال يا بيشتر را فراهم نماييم. اين منحني رويش اطلاعات ذي‌قيمتي درخصوص شرائط رويش درختان در سالهايي كه هيچ ابزار اندازه‌گيري (مثلا براي دماي محيط) وجود نداشت در اختيار ما قرار مي‌دهد. اين اطلاعات ارزشمند در واقع بيانگر اتفاقات و شرائطي است كه بر روي درختان يا براي درختان پدپد آمده است.

حال دانش گاه‌شناسي درختي تكنيك‌هايي را در اختيار دارد تا اين اطلاعات ارزشمند را از اين منحني‌هاي رويش استخراج نمايد. بر اين اساس زير مجموعه‌هاي اين دانش پديد آمده است. به عنوان نمونه اگر از اين منحني‌هاي رويش، اطلاعات تغييرات اقليم گذشته را استخراج و پيش‌بيني‌هايي براي آينده نماييم، وارد زير مجموعه اقليم‌شناسي درختي (Dendroclimatology) شده‌ايم.

اين بياني ساده از اين دانش ارزشمند بود. براي آنكه با زير مجموعه‌هاي اين دانش بيشتر آشنا شويد به نمودار پروفسور براونينگ در وبلاگ من مراجعه نماييد. (www.pourtahmasi.blogfa.com)

 نوشته شده توسط: پورطهماسي

 

منبع: www.dendroworkshop.blogfa.com

موضوع مطالب: آناتومی و حفاظت چوب