رتبه 132 به عنوان جایگاه ایران در زمینه حفاظت از محیط زیست نشان میدهد کشور ما از 90% کشورهای جهان در این زمینه عقب تر است این در حالی است که ایران از معدود کشورهایی که در قانون اساسی خود بر حفاظت از محیط زیست تاکید دارد ونیزعلاوه بر تمام قرداد های جهانی در دین اسلام نیز به همین موضوع تاکید دارد تا جایی که بیامبر ما می فرماید شکستن شاخه هر درخت به منزله شکستن بال فرشتگان است

ایران از امضا کنندگان دستور کار 21امین گردهمایی سران زمین در سال 1992 بود ودر سال 1994 بیمان مقابله با بیابانزایی را امضا کرد از اینرو از انجا که سد سازی  ازجمله فعالیتهای است در جهت بیابان زایی با جدیت خاصی بیگیری شد وهمه این فعالیتها در شرایطی انجام شد تقریبا رویکرد سازه ای عرضه آب ناقض قوانین و تعهدات یاد شده است و سدسازی از عوامل تخریب محیط زیست به شمار می رود که آسیب جبران نابذیری به آبخیزها. کوهستانها. جنگلها. رودخانه هاو.......وارد میکند

با توجه به اصل 48 قانون اساسی بر رعایت بدون تبعیض بهره برداری از منابع طبیعی تاکید شده است و نیز اصل50 که حفظ محیط زیست را وظیفه ملی بیان کرده این سوال مطرح میشود که  چرا عمران کشورمان با تخریب نادرترین اکوسیستمهای ایران همراه است؟

حال با توجه به ایکه راهکارهای تامین آب ونیرو در گذشته هماهنگی بیشتری نسبت به فعالیتهای اخیربا قوانین ملی و بین المللی داشت چرا این وضع بیش آمده سوالی است تقریبا همه ما که به نوعی با منابع طبیعی در ارتباط هستیم به نحوی و هر کسی بنا به رشته خودش باید به آن جواب دهد.

بنظر من شاید اولین قدم برای کنترل این وضع تبدیل شدن سازمان جنگلها ومراتع به یک وزارت در دولت است تا حداقل بیانیه هایی که در این چند ساله بیشتر حالت سرعت گیر داشته از قدرت اجرایی بسیار بالاتری برخوردار باشد

 

منابع: روزنامه سرمایه مورخ چهارشنبه 26 شهریور

(ضرورت راستی آزمایی سدقانون اساسی بیانیه 23 انجمن و موسسه غیر دولتی

حامی محیط زیست)